De denker waarnemen


Begin met naar de stem in je hoofd te luisteren, zo vaak als je kunt... Besteed aandacht aan zich herhalende gedachtepatronen (de bandjes in je hoofd)...

Wees onpartijdig, oordeel niet... Al snel ga je beseffen; daar is de stem en hier ben ik die ernaar luistert, ernaar kijkt...

Dat besef van ‘ik ben’, dat besef van je eigen aanwezigheid, is geen gedachte... Het komt uit iets voort dat boven het verstand staat. Dus als je naar een gedachte luistert, ben je je niet alleen bewust van die gedachte, maar ook van jezelf als de getuige van die gedachte... De mate van innerlijke vrede die je voelt neemt toe naarmate je meer succes boekt met deze oefening...

Er ontstaat een nieuwe dimensie van het bewustzijn. Terwijl je naar de gedachte luistert, voel je een bewuste aanwezigheid – je diepere zelf – als het ware achter of onder de gedachte... De gedachte verliest dan al snel haar macht over je en houdt op doordat je het verstand niet meer van energie voorziet door je ermee te identificeren...  In deze toestand van verbondenheid met je innerlijk ben je veel alerter, waakzamer dan in de toestand van identificatie met het verstand...

Vestig nu je aandacht op het inwendig energieveld van je lichaam... Voel je lichaam van binnen. Vraag jezelf; “wat gaat er op dit moment in mij om?”

Niet analyseren, alleen kijken... Je lichaam is de weerspiegeling van je verstand, je denken... Kijk naar de emotie, voel je lichaam...

Als er een schijnbaar conflict is tussen je verstand en je emoties, dan is de gedachte altijd de leugen en de emotie de waarheid; de reflectie van je huidige geestestoestand (bewust of onbewust)...

De gedachte zit in je hoofd... De emotie heeft een sterke lichamelijke component, die voel je in je lijf... Je kunt die emotie daar laten zijn zonder je erdoor te laten beheersen, zonder je ermee te identificeren... Je wordt de waarnemende aanwezigheid, de toeschouwer... Zo maak je het onbewuste steeds meer bewust...