De noodzaak van balans tussen geven & nemen!

02 februari 2015 - annemarie

Als er balans is in geven en nemen, dan voel je je meestal goed en tevreden. Is die balans er niet, dan ga je bewust of onbewust op zoek naar die balans. Het is voor een goede basis in het leven belangrijk dat ouders onvoorwaardelijk geven aan hun kinderen. Kinderen vinden het vervolgens normaal dat ze krijgen. Soms zijn ouders echter niet in staat om te geven en soms zijn kinderen niet in staat om te nemen. Dit zorgt dan voor onbalans in het systeem! Als er sprake is geweest van onbalans in het gezin van herkomst, zul je dit later in het volwassen leven vaak terugzien op de werkvloer en in je relaties. Lees meer...

Het kind

Het kind is gebonden en afhankelijk van de ouders. De loyaliteit van het kind is bijna grenzeloos. Een kind reageert vanuit ‘magisch denken’. Het denkt dat het een bepaalde macht heeft. Het doel van het kind is papa en mama gelukkig maken, want dan krijgt het wat het hebben wil: liefde! Vanuit deze gedachte zal het kind dus alles doen om de liefde en aandacht van zijn ouders te krijgen en het systeem bij elkaar te houden. Soms neemt het kind hierdoor een taak op zich die veel en veel te zwaar is. Vanuit ‘magische liefde’ redeneert het kind: “als ik maar goed genoeg mijn best doe, dan blijven ze wel bij elkaar…”. Als het dan toch mis gaat straft het zichzelf met schuldgevoel. ‘Magische liefde’ is kinderlijke liefde. Als volwassene reageren we soms ook nog vanuit het ‘magische kind’: “Als ik jou maar gelukkig maak, dan krijg ik wat ik wil…”. Je kunt een ander niet gelukkig maken! Bij een gezonde ontwikkeling komen we tot volwassen ‘wetende liefde’ en kunnen we weer ontvangen.

De onderbroken uitreiking

Om wat voor reden ook, kan het zijn dat de uitreiking van het kind naar de ouders onderbroken is geraakt. Als je niet veilig verbonden bent, dan raak je verbonden met het ‘tekort’. Als ouders in hun jeugd van hun ouders niet hebben gekregen wat ze nodig hadden, blijven ze later in hun leven zoeken naar een opvulling van dat gemis.  Grote kans dat je dan gaat ‘halen’ bij je eigen kinderen. Ook andere onverwerkte trauma’s kunnen er voor zorgen dat ouders onvoldoende ‘aanwezig’ zijn in het ‘nu’. Ze zijn dan onbewust bezig met het zoeken naar heling van hun pijn, en niet onvoorwaardelijk gevend beschikbaar voor hun kind. Je kunt namelijk niet geven wat je zelf niet hebt gekregen. Het kind voelt dit onbewust en zal er ‘alles’ aan doen om toch te krijgen wat het nodig heeft. Als de uitreiking naar de ouderliefde bij het kind is gestopt, kan het zichzelf niet meer voeden. Het kan dan zijn dat zo’n persoon later in zijn volwassen leven gaat overcompenseren door te geven. Je loopt dan het risico op uitputting! Je geeft dan eigenlijk om te ontvangen, maar het is nooit genoeg. We spreken van een ‘veilige binding’ als je je vanuit je hart verbonden voelt met je familie; als je je familie kunt nemen zoals ze is. Dan ontstaat er vrijheid in verbinding. Als je veilig gehecht bent, durf je uitkomen voor je verlangens. Ben je onveilig gehecht, zal het kind in je steeds bovenkomen.

Nemen versus ontvangen

Nemen is actief en vaak gedreven door wil. Ontvangen is meer passief en heeft met overgave en dankbaarheid te maken. Ontvangen is volwassen en ligt op hartniveau. Als iemand goed kan ontvangen zit daar tegelijkertijd weer geven in. Dan is geven ontvangen en ontvangen geven. Door met blijdschap en dankbaarheid te reageren op een kadootje wat je krijgt, geef je daarmee de gever veel terug.

Positieve en negatieve aspecten

In gelijkwaardige relaties tussen volwassenen, speelt de balans in geven en nemen niet alleen in positieve zin een rol, maar ook bij zogenaamde negatieve aspecten. Als er in een relatie bijvoorbeeld altijd maar één is die boosheid en irritatie uit en de ander doet dit niet, omdat hij dat wegstopt of zich daar te goed voor voelt, dan komt de relatie in gevaar. De ene wordt dan de ‘schuldige’ en de ander blijft de ‘onschuldige’. Verder is het belangrijk om niet meer te geven dan de ander ontvangen kan en niet meer te verlangen dan de ander geven kan.

De last

Soms dragen we lasten die we hebben overgenomen van anderen. Je zeult je moe. De last houdt je klein, zorgt ervoor dat je niet in actie komt en levert je problematische relaties op. Wat bij een ander hoort moet je daar laten. Dat maakt jou sterker, en de ander ook. Een familieopstelling biedt je de mogelijkheid om lasten die je hebt overgenomen terug te geven daar, waar het hoort, zodat je je weer vrij kunt voelen. Je wordt je bewust van je ‘magische kind’ en kunt kiezen voor volwassen wetende liefde om van daaruit bewust te geven, vanuit vrijheid. Dan kun je ook meer gaan genieten van het ontvangen. Geven en nemen in balans!


Wil je hieronder jouw ervaringen delen met leesgenoten?

  1. Ben je geneigd veel te geven of juist veel te nemen? Of zit daar balans in? Waar merk je dat aan? Hoe zit dit in relatie tot jouw gezinsleden?

  2. Hoe zit het met de balans in geven en nemen in andere soorten groepen?


Gratis reader

Wil je meer weten van de systemische dynamieken, vraag dan de gratis reader aan via ons contactformulier, of kom naar een van de (bijna) gratis lezing/workshops over familieopstellingen.

Kijk voor meer informatie hier!

Opmerkingen: 3

  • Marleen 05 feb

    Graag wil ik de reader ontvangen en weten wanneer de datum is van de eerstvolgende familieopstellingsdag. Groetjes, Marleen
  • Arjen Lankhaar 20 feb

    Graag zou ik de reader ontvangen betreft de noodzaak van balans tussen geven en nemen, ik heb inmiddels al heb ruim een jaar een burnout en wil hier graag mee over te weten komen
  • monique 30 mrt

    Graag zou ik de reader ontvangen. Ik denk dat ik het nodig heb om te helen en mijn dochters te helpen bepaalde dingen niet langer bij zich te houden fijne dag! en bedankt

Voeg opmerking toe

Email again:


GRATIS readers
aan te vragen via ons contactformulier!
______________________