Kun jij vergeven?

06 oktober 2014 - annemarie

Een Hindu vader waarvan de zoon was vermoord door Moslims, nam wraak door een Moslim kind te vermoorden. Hij ging tenslotte naar Gandhi om vergiffenis te vragen, waarop Gandhi antwoordde: “adopteer een kind, en voed hem op als Moslim...”  Lees meer...

Wraak en vergeving

De bovenstaande tekst illustreert dat je onrecht recht moet zetten, los van wat de ander je heeft aangedaan. Jij alleen bent verantwoordelijk voor wat jij doet met je pijn. Deze Hindu beseft plotseling dat wraak niet de weg was en vraagt om vergeving voor zijn aandeel in het drama. Hij kan verantwoordelijkheid nemen voor zijn stuk door de raad van Gandhi op te volgen. Zo werkt hij aan de mogelijkheid zichzelf te vergeven en om ook de moordenaars van zijn zoon te leren vergeven.

Schuldgevoel

Als dader (met opzet of per ongeluk) moet je je wangedrag erkennen en je berouw tonen, maar je mag niet verwachten dat je slachtoffer je dan ook gelijk vergeeft. De ander zal zelf eerst z’n gevoelens moeten verwerken en vrijwillig beslissen wat hij of zij daarmee doet. Waar jouw verantwoordelijkheid ligt, is dat je jezelf vergeeft voor wat je hebt aangericht! Met schuldgevoel moet je iets doen; goedmaken waar dat mogelijk is en jezelf vergeven. Doe je dat niet, dan roep je onbewust straf over jezelf af. Je schuldgevoel zal je geluk en succes gaan ondermijnen en als een loden last op je schouders drukken. Vergeef jezelf dat je niet de perfecte mens bent die je zou willen zijn!

Wat is vergeven?

Vergeven is loslaten van hoop dat het anders kon, of anders moest. Vergeven is een keus; bewust kiezen voor een positieve beslissing om de gebeurtenis te verwerken en los te laten. Vergeven is ophouden het tijdelijke eeuwig te maken. Vergeven draait om jou en niet om de dader. Wacht dus niet op excuses, dan leg je de macht bij de ander, maar bevrijd jezelf door te vergeven en los te laten. Transformeer de vuist vol wraak tot een open hand die zich naar de ander uitstrekt.

Hoe vergeef je anderen?

Om te kunnen vergeven moet je de pijn niet ontvluchten of ontkennen maar accepteren en verwerken! Als je alles verwerkt hebt volgt vergeving bijna vanzelf. Het helpt als je je verplaatst in het leven van de ander die je iets heeft aangedaan. Door je voor te stellen dat jij die fout ook zou kunnen maken, als je in een andere situatie zou zijn geboren, met andere kansen en perspectieven, dan wordt het makkelijker de ander te vergeven. Je zult je eigen menselijkheid moeten erkennen, en aanvaarden dat je niet perfect bent. Wat mij enorm heeft geholpen mijn ‘daders’ te vergeven, was het schrijven van brieven waarin ik alles uitsprak, waarvan ik sommigen ritueel verbrand heb. Vergeef de ander dat hij/zij niet de perfecte mens is die jij zou willen dat hij/zij is.

Verzoening

Na vergeving is verzoening mogelijk. Door naar je diepste gevoelens af te dalen om van daaruit op te klimmen, ben je milder en ‘rijker’ geworden. Wie je bent ben je o.a. geworden door de verwondingen die je onderging. Daarmee kun je iets gaan betekenen voor anderen. Zo zijn we uiteindelijk allemaal slachtoffers van slachtoffers. Laten we dat erkennen en elkaar de hand reiken. Gebruik de shit van je verleden als mest voor je toekomst!


Geef hieronder in het commentaarveld alsjeblieft antwoord op de volgende vraag:

Hoe ga jij om met vergeving, van jezelf en anderen?

Bedankt vast voor het delen van jouw verhaal!

Opmerkingen: 1

  • Bram 03 mei

    Dit is allemaal mooi geschreven voor mensen zonder autisme. Ik ben 62 en weet 2 jaar dat ik autist ben. De tekst is voor hun geschreven. Ik begrijp het wel maar voor ons ligt het wel even anders.

Voeg opmerking toe

Email again:


GRATIS readers
aan te vragen via ons contactformulier!
______________________